Etiket arşivi: islam medeniyeti

METİN ACIPAYAM-ÖMER AKPINAR -İSLAM MEDENİYET TASAVVURU HAKKINDA SOHBET-3-

TÜRK TABABAT TARİHİ -2-

TÜRK TABÂBETİNİN MAHİYETİ

Medeniyetimizin âmâ üstadı Cemil Meriç’in “garbın yeniçerileri” diye çerçevelediği içimizdeki satılmış güruhun, Türk tabâbeti ile alakalı değerlendirmeleri umumiyetle menfi cihettedir. Onlara göre tıp tarihimiz uydurmaca, düzmece ve tılsımdan ibarettir. Bu kanaatlerin ekserisi Batılı P.V. Renouard’ın düşüncelerinden intihal edilmiştir. Batılıya batılı görünmek pahasına kendi medeniyet birikimini inkar eden bu şahsiyetsiz zümre, akli ve ruhi dünyasıyla Batı’ya teslim olmuşlardan ibarettir.

Türk tabâbet tarihine bakıldığı zaman görülecektir ki, Türk tıbbı başlı başına bir âlem olmuş; 18. Asra kadar her daim üstünlüğünü muhafaza etmiştir.

Okumaya devam et

TÜRK TABABET TARİHİ -1-

TÜRK TABÂBETİ’NİN BİDÂYETİ

Azgın Moğol istilalarına karşı Oğuz aşiretlerinin bir kısmı Süleyman Şah’ın önderliğinde Ahlat bölgesini terk ederek batıya doğru göç etmekteydi. Yüce Yaratıcının, nesline bereket verdiği Osman Gazi Hazretlerinin verdiği mücadeleler ve emekler ile Kayılar devlet olma yolunda hızla terakki ediyordu. Osman Gazinin ömrü, devletin tamamıyla kurulmasını görmeye kafi gelmemişti. Orhan Gazi zamanında ise ancak ilk kanunlar hazırlanıyor, evvela ülkenin genişlemesi ve savunması için gerekli olan ordunun esasları, Hacı Bektaş Veli’nin duasıyla tesbit ediliyordu. Bir yandan hızla ordunun ikmali tamamlanırken, diğer taraftan ulvi İslam Medeniyetinin tasavvuruna alt yapı teşkil edecek müessese modelleri üzerine kafa yorulmakta idi… Devlet bu suretle harici ve dahili “oluş” vetiresini tamamlamak üzere çeşitli ilimler hakkında mütehassıslarını vazifelendiriyor, böylece İslam medeniyetinin sütunları dikilmeye başlıyordu. Bu sütunların belki de en önemlisi şüphesiz tıp ilmidir. Müslüman Türk, “hikmet müminin kaybolmuş malıdır, nerede bulursa alır.” ölçüsünden hareket ederek hamle istidadını belirleyerek üretilen her türlü bilgiyi ve ilmi hikmet menbaında terkip ve tetkik etmek istiyordu… Bu maksatla Müslüman Türk alimleri Arap, Fars, ve Yunan tâbabet eserlerini derinlemesine inceleyerek yeni Türk tâbabetini kuruyordu… Tabii olarak kurulması gerekiyordu Türk tıbbiyesinin… Zira her geçen gün yapılan fütuhatlar sonucu, coğrafya genişlerek büyüyordu. Nihayet kitabi çapta ilk eser İshak bin Murad’dan geldi. Eserin ismi; Havassü’l-Edviye’dir. Türk tabâbetçileri bir yandan eser telif ediyorlar, diğer taraftan ise yabancı memleketlere seyahatler yaparak tıbbi araştırmalarda bulunuyorlardı. Tâbabet tarihimizin mümtaz bir karakteri olan Hacı Paşa bu zümreden idi… Tedrisatını Mısır’da gören Hacı Paşa, aynı zamanda oradaki hastahanede başhekimliğe kadar yükselmişti. Hacı Paşa, Mısır’da Fennî kehalet (göz hekimliği),  diğer ülkelere göre pek ileri durumda olduğundan göz hekimliği Mısır’dan alınıyordu.

Okumaya devam et